Waarom je les soms beter geen ‘vlotte TED-talk’ is!

30 Okt

Niemand luistert graag naar een saaie en klungelige uiteenzetting. Dit geldt ook voor de jongeren die uw lessen bijwonen. Gelukkig zijn er heel wat docenten die er keer op keer in slagen om hun lesinhoud op een vlotte en boeiende manier te brengen. Je hebt er zelfs ook waarbij je denkt: “Hoe slaagt die er toch in om die complexe materie op zo’n swingende en overtuigende manier te presenteren?” Uit een recente studie (die ik via dit interessante blog ontdekte) blijkt dat er net hier een gevaar in schuilt. Een vlotte docent wekt door zijn/haar aanpak soms (ongewild) de indruk dat de lesmaterie eenvoudig is.  Hierdoor loop je het risico dat de studenten na de les teveel zelfvertrouwen hebben en ze er onterecht van uitgaan dat ze een sterke greep hebben op wat er werd verteld.  

In een recent experiment werd aan 42 studenten een 1 minuut durende video getoond waarin een docente sprak over katten. De ene helft van de groep kreeg een versie te zien waarbij de docente zelfvertrouwen uitstraalde en welbespraakt was. Ze gebruikte handbewegingen en maakte oogcontact. De andere groep kreeg een versie te zien waarin dezelfde docente de inhoud op een minder overtuigende manier bracht. Ze greep daarbij geregeld naar haar notities en maakte veel minder gebruik van handbewegingen en oogcontact.

Nadat de studenten de video hadden bekeken moesten ze inschatten hoe goed ze het zouden doen op een test die even daarna zou worden afgenomen. De groep die een vlotte docent aan het werk had gezien, dacht dat ze het veel beter zou doen. De vlotte aanpak van de docent had hun zelfvertrouwen een boost gegeven. In realiteit scoorden beide groepen ongeveer gelijk maar het resultaat van de eerste groep was minder goed dan ze hadden voorspeld. Hun grotere zelfvertrouwen bleek dus misplaatst.

In een tweede, gelijkaardige studie kregen 70 studenten opnieuw een video te zien met een vlotte of minder vlotte spreker. Achteraf kregen beiden groepen zoveel tijd als ze wilden om het materiaal opnieuw door te nemen. Gemiddeld spendeerden beiden groepen evenveel tijd. Enkel bij de groep die de minder vlotte docent aan het werk hadden gezien werd er een link vastgesteld tussen de tijd die ze gespendeerd hadden aan het opnieuw doornemen en hun resultaten op de daaropvolgende test. Dit suggereert dat enkel zij de tijd gebruikten om de hiaten in hun kennis op te vullen.

Volgens de onderzoekers kan het leren van iemand anders – een leerkracht, medestudent, ouder, … – een soort van ‘sociale metacognitie’ creëren waarbij bepaalde oordelen meer gebaseerd zijn op de vlotheid waarmee die andere met de informatie omgaat. De vraag die studenten zich moeten stellen is niet of het duidelijk was wanneer iemand anders de informatie bracht maar of ze ook zelf de inhoud duidelijk kunnen uitleggen.

Een beperking van deze studie is dat er slechts met een kort fragment (1 minuut) werd gewerkt en dat de les op video werd getoond. De vraag is dan ook of de resultaten overeind zouden blijven indien er een langer fragment zou worden getoond of wanneer men dit onderzoek in een klas zou organiseren. Daar bestaat dan evenwel weer het risico dat de gedachten van studenten na een tijdje zouden afdwalen, dat ze digitaal beginnen te multitasken (zie deze eerdere blogpost) of een saaie of klungelige les misschien ook wel helemaal links zouden laten liggen en niet meer komen opdagen?  

 

Bron: Carpenter, S., Wilford, M., Kornell, N., and Mullaney, K. (2013). Appearances can be deceiving: instructor fluency increases perceptions of learning without increasing actual learning. Psychonomic Bulletin and Review DOI: 10.3758/s13423-013-0442-z

Abstract van het onderzoek

The present study explored the effects of lecture fluency on students’ metacognitive awareness and regulation. Participants watched one of two short videos of an instructor explaining a scientific concept. In the fluent video, the instructor stood upright, maintained eye contact, and spoke fluidly without notes. In the disfluent video, the instructor slumped, looked away, and spoke haltingly with notes. After watching the video, participants in Experiment 1 were asked to predict how much of the content they would later be able to recall, and participants in Experiment 2 were given a text-based script of the video to study. Perceived learning was significantly higher for the fluent instructor than for the disfluent instructor (Experiment 1), although study time was not significantly affected by lecture fluency (Experiment 2). In both experiments, the fluent instructor was rated significantly higher than the disfluent instructor on traditional instructor evaluation questions, such as preparedness and effectiveness. However, in both experiments, lecture fluency did not significantly affect the amount of information learned. Thus, students’ perceptions of their own learning and an instructor’s effectiveness appear to be based on lecture fluency and not on actual learning.

Advertisements

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: